logo6.gif (686 bytes)

arrow7.gif (1098 bytes)


අම්මේ..

රජුන් පැන ගිය ප්‍රේම විජිතයෙ

සතර ඉවුරෙන් දමා වටමුර

ක`දුළ සත්‍යය සතොප සුසුමක්‌

තලද්දී මා හද නිතින්

පළා ආයෙමි කුරුබිලෙන් මම

පතා පිළිසරණක්‌ ලොවෙන්............


සෙනේහේ තාලයෙන් ගැහෙනා

හදක්‌ ළඟ නැවතුණෙමි වෙහෙස ව

හැඬූවා ඒ දැස මා හා

මගේ දුක දැක දැවී හදවත

දැවුණු මන්දිර, බිඳුණු බළකොටු

මැදින් මා අතගෙන නඟා පිය

කියා දුන් ලෝ දමක අරුමය

මෙබිම කිසි දා නුදුටුවෙමි මම.............


බිදුණු දිවිය ම එකතු කොට යළි -

ඒ මැදින් ඉපදෙන්න දලු ලා

දිරිය දුන් මහ පොළොව නුඹ විය


ඉරි තැලුණු හද තවා සනහා -

සෙනේහේ කිරි දියෙන් නහවා

සතුටු වූ ස`ද මඬල නුඹ විය


පවස නිවනා සිසිල් පහසින්

පොහොණි කළ මා දිවි ඉපල්තුර

සෙනෙහසේ මහ නදිය නුඹ විය


මහ මෙරක්‌ සේ අචල සුවිසල්

මෙතෙක්‌ මා නොම දුටුව සුන්දර

ආදරය නම් නුඹ ම විය මට


මදාරා පස`දනී ගුණවර්ධන,
12 ශ්‍රේණිය - A (ජීව විද්‍යා),
තෙලිඡ්ජවිල මධ්‍ය විද්‍යාලය.